(Source: bitchesnnhoes, via awakencordy)
Neden hayatımdaki herkes bir noktadan sonra sulandırılmış salça ya da ne bileyim domates püresi, bir yulaf ezmesi ya da sütte fazla beklemiş cici bisküvisi kıvamına geliyor acaba….
Söyleyecek çok sözüm var. Susuyorum. Konuşmaya mecalim yok.
Erkek kıyafetlerine bayılıyorum. Ölüyorum. Bitiyorum. Of. Deniz şortu alacağım sonunda.
- Maddeli post. Kaç.
- Beatles dinlemeye yeni başladım. Geyiği yeni bitti çünkü.
- Çılgın kitap okumak istiyorum.
- House bitti. Kendimi Vicodin’e vuracağım :(
- Tıp mı okusaydım…
- House gerçek olsaydı ve ölseydi onun anısına okulu bırakır tıp okurdum, ciddiyim.
- Miiicchelleee…
- Saçma salak üç beş işim var yapsam da bitse.
- Bugün yastayım ya SPN bile izleyemiyorum şu anda.
- Ağağağağ.
- Havalar 85425 derece… Neden neden neden…
- Yaz okulu ucuz olsa da kalsak.
- Oda arkadaşımız kimseye veda etmeden gitmiş ya, kıyamam, seviyordum o kızı.
- O değil de nasıl becerdiysek odayı daha kalabalık yapmayı becermişiz, iki adım atacak yer yok. Mutlaka bir şeye takılıp yuvarlanıyorsun.
- Şampuan almam gerek ama bir ayda bitsin diye günde 50 kere yıkanmak işkence geliyor ya ufakları var mıdır acaba bunların…
- Of. Ders mi çalışsam napsam bilemedim ki… Quiz gelecek diye kaçtık, gelmemiş eheheheoohoohoh.
Eğlenecez diye kendini yırttılar dün.
Bugün yağmur var bugün de kendilerini yırtacaklar…
Ya pantolonum gittikçe genişliyor ya da kilo verdim. Bilemedim.
Şenlikler başlasın!
Beyler :(
Yıl üç bine merdiven dayamışken metafiziğe inanmıyorum/kabul etmiyorum diyen bilim adamlarının samimiyetinden kuşku duyuyorum.
"Yeşile bir gelse…"
Oyun kurmaya çalışan insanın dramı.
“Kusura bakma ama bacakların biraz sütun gibi”
Çok garip kafalardayım bu aralar. Geçen haftayı yatakta ağlayarak geçirdim. Merhaba depresyon.
Yok yok merak etme, çıktım oradan. İrademe hayranım bazen. Tek pişmanlığım var geçen haftayla ilgili, hayatımda hiç hissetmediğim kadar konuşma arzusu hissettim. Hiç istemediğim kadar istedim söylemeyi bazı şeyleri. Bir çok şeyi. Hiç istemediğim kadar ağlamak istedim.
Ama yine çenemi tuttum. Yine sustum çünkü salağım. Sebepsizce ve yanlıştı yaptığım. Yanımdaki insan gerçekten güvenilirdi.
Neyse. Geçen de bir arkadaşa “Kusura bakma ama bacakların biraz sütun gibi.”, “Çok affedersin de biraz seksisin canım.” gibi cümleler kurduk.
Neyin kafası bu? Bir tane normal adam tanımıyorum lan ben.(Chris hariç.) Bölüm zaten delilerden oluşuyor. Peh.
(Source: usludurun, via birseydicektim)
Korktum. Çok korktum. Şimdi kabullenişin başlarındayım ve beni dibe vuracak şey çok netti gözümün önünde. Neredeyse tamamı bilinçsiz geçen bir 24 saatin sonunda her şey basit ve yaşamak için çok şeye ihtiyacım yok.
Yorganımın altında olmadığımda güçlü ve umursamazım…
